“Bir hükümetin başka bir hükümetten, halkın cebinden para çekme sanatından daha çabuk öğrendiği hiçbir sanat yoktur.”

Adam Smith burada devletlerin vergilendirme konusundaki hızlı öğrenme kapasitesine iğneleyici bir noktadan bakar. Hükümetler, yönetim teknikleri, bilimsel yenilikler veya toplumsal reformlar konusunda genellikle yavaş davranırken, söz konusu halktan nasıl daha çok para alınacağı olduğunda son derece hızlı ve heveslidir. Smith bu gözlemiyle, devletlerin mali çıkarları söz konusu olduğunda gösterdiği yaratıcılığa ve pratik zekâya dikkat çeker.

Bu söz, Smith'in devlete karşı temkinli tavrını da ortaya koyar. O, devleti ekonomik hayatın yararlı ama sınırlı bir aktörü olarak görür; ancak devletin kendi gelirini artırma konusundaki doğal eğiliminin, yurttaşların özgürlüğü ve ekonomik refahı için bir risk oluşturabileceğini bilir. Günümüzde de vergi politikaları, mali yükümlülükler ve devletin kaynak arayışı üzerine yapılan tartışmalarda bu söz, devlet gücünün sınırlandırılması gerektiğini hatırlatan klasik liberal bir uyarı işlevi görür.

Adam Smith'in 'Ulusların Zenginliği' adlı eserinin Beşinci Kitabı'ndaki vergiler ve devlet gelirleri üzerine yazdığı bölümden alınmıştır. Smith burada çeşitli vergi türlerini ve devletlerin vergi toplama yöntemlerini incelerken, farklı ülkelerin birbirlerinin mali uygulamalarını ne kadar hızlı taklit ettiğine işaret eder. Bu gözlem, devletlerin kendi halkından kaynak alma konusundaki istekliliğini eleştirel bir dille vurgular. Smith, devlet harcamalarının ve vergilendirmenin sınırlarını tartışırken, devlet gücünün doğasına dair daha geniş bir kaygıyı da dile getirir.