“Bir işçi o üç yarım peniyi rahatça ayırabiliyorsa bir bardak koyu bira alır. Ayıramıyorsa bir pint ile yetinir ve kazanılan bir kuruş kârdır diye itidali sayesinde bir farthing kazanç sağlar.”

Smith bu sözünde, dar gelirli bir emekçinin gündelik harcamalarındaki küçük tercihleri gözler önüne serer. İşçi parası yetiyorsa daha pahalı olan koyu birayı alır; yetmiyorsa daha ucuza alabileceği bir pint ile yetinir. Burada asıl mesele, küçük tasarrufların bile zamanla bir kazanç gibi birikmesidir. “Bir kuruşu sakınmak bir kuruş kazanmaktır” atasözü, Smith'in iktisadi bakışıyla gündelik davranışa indirgenir.

Sözün bağlamı, alkol üzerinden alınan vergilerin tüketici davranışını nasıl etkilediğidir. Smith'e göre vergi oranları arttıkça ya da tüketicinin geliri düştükçe kişi daha ucuz, daha düşük vergili veya daha az miktarda bir ürüne yönelir. Bu, iktisadın soğuk bir kanunu gibi işler: Tüketici, bütçesine en uygun seçeneği bulur.

Bugünkü okur için söz, fakirliğin ahlaki bir zafer gibi sunulmasından ziyade, bütçe kısıtları altında rasyonel seçim yapma davranışını gösteren bir örnektir. Smith, yoksulluğu övmez; ancak insanların harcamalarını çevreleyen koşullara uyum sağlamasını gerçekçi biçimde betimler.

Bu söz, Smith'in “Ulusların Zenginliği” adlı eserinin beşinci kitabında, içecekler üzerine konulan vergilerin işlendiği bölümde geçer. Yazar, malthop, bira ve alkollü içkiler üzerindeki vergilerin farklı gelir dilimlerinden tüketicileri nasıl etkilediğini analiz eder. Verdiği örnekte işçi, bütçesine göre daha pahalı bir içecek olan porter ile daha ucuz bir pint arasında seçim yapar. Smith buradan, vergi ve fiyat farklılıklarının halkın tüketim alışkanlıklarında nasıl küçük ama ölçülebilir tasarruflara yol açtığını göstermek ister.