“Büyük Britanya'nın yöneticileri, bir asırdan fazla süredir halkı, Atlas Okyanusu'nun batı yakasında büyük bir imparatorluğa sahip oldukları hayaliyle oyalamışlardır. Oysa bu imparatorluk şimdiye kadar yalnızca hayalde var olmuştur.”

Adam Smith burada Britanya'nın Amerikan kolonileriyle ilişkisini eleştirel biçimde ele alır. Ona göre Britanya yöneticileri, halka Atlantik'in batısında gerçek bir imparatorluğa sahip olunduğu izlenimini vermiştir; ancak bu "imparatorluk" ekonomik ve siyasal gerçeklikte var olmamıştır. Kolonilerden beklenen ticari kazanç, yönetimde sağlanması düşünülen egemenlik ve ulusal güç artışı pratikte kalıcı biçimde elde edilememiştir.

Sözün önemli bir yönü, imparatorluk fikrinin ölçülebilir kazanımlardan çok bir kurgu, bir itibar meselesi ya da ulusal gurur kaynağı olarak işlediğine işaret etmesidir. Smith, kolonilerin Britanya'ya maliyetinin getirisinden fazla olduğunu düşünür; ona göre taşradaki bu mülkler, imparatorluğun gerçek çıkarından çok seçkinlerin ve yöneticilerin güç hayalini besler.

Günümüzde bu söz, emperyal projelerin ve uzak coğrafyalardaki siyasi-askerî angajmanların gerçek maliyet-fayda dengesi gözetilmeden sürdürülmesine yönelik bir uyarı olarak da okunabilir. Millî gurur, itibar ve sembolik egemenlik arayışının somut sonuçların önüne geçmesi, Smith'in eleştirisinin güncelliğini koruyan yönlerinden biridir.

Bu söz, Adam Smith'in 1776'da yayımlanan "Ulusların Zenginliği" adlı eserinin Beşinci Kitap, Üçüncü Bölüm, Beşinci Kısım'ının son sayfasında yer alır. Smith, Britanya'nın Amerikan kolonileriyle ilgili politikasını tartışırken, bu kolonileri bir imparatorluğun parçası olarak elde tutmanın Britanya'ya gerçek bir yarar sağlamadığını, yalnızca hayali bir büyüklük duygusu ürettiğini savunur. Kitap, Amerikan Devrimi'nin hemen öncesindeki dönemde yayımlanmıştır ve Smith, kolonilerle ilişkinin geleceği konusundaki tartışmalara doğrudan katılmaktadır.