“İnsanları sermayelerini ne şekilde kullanmaları gerektiği konusunda yönlendirmeye kalkışan devlet adamı, yalnızca kendisine son derece gereksiz bir yük yüklemekle kalmaz; aynı zamanda hiçbir tek kişiye, hatta hiçbir konsey ya da senatoya güvenle teslim edilemeyecek bir yetkiyi üstlenmiş olur. Bu yetki, kendini onu kullanmaya ehil sanacak kadar aptallık ve küstahlığa sahip bir adamın elinde, her yerden daha tehlikeli olurdu.”

Bu pasaj, Smith'in iktisadi düşüncesinin en bilinen ve etkili savunularından biridir: Bireyler, kendi çıkarlarını ve yerel koşullarını merkezi bir otoriteden çok daha iyi bilirler. Bir devlet adamının, ülkedeki tüm sermaye sahiplerine hangi sektöre yatırım yapacaklarını söylemeye çalışması, hem bilgi açısından imkânsız hem de yetki açısından tehlikelidir. Smith'e göre bu tür bir müdahale, bireysel girişimciliği ve piyasanın kendiliğinden düzenini bozar.

Sözün keskinliği, 'aptallık ve küstahlık' ifadesinde yoğunlaşır. Smith, böyle bir yetkiyi üstlenmeye kalkışan kişiyi yalnızca yanlış yönlendirilmiş biri olarak değil, aynı zamanda tehlikeli bir kibir örneği olarak tasvir eder. Ona göre merkezi planlamacı zihniyet, ne kadar iyi niyetli olursa olsun, bireylerin kendi koşulları hakkındaki bilgisine ulaşamaz.

Bu pasaj bugün devlet müdahalesi ile serbest piyasa arasındaki tartışmaların klasik dayanaklarından biri olarak okunur. Smith'in uyarısı, merkezi otoritenin sınırlarını ve yerel bilginin değerini vurgulayan bir ilke olarak güncelliğini korur.

Bu ünlü pasaj, 'Ulusların Zenginliği'nin IV. Kitap, II. Bölümü'nde yer alır. Smith bu bölümde, merkantilist politikaların ithalat kısıtlamaları ve özel teşvikler yoluyla sermayeyi belirli sektörlere yönlendirme çabalarını eleştirir. Ona göre bireyler, kendi sermayelerini en verimli şekilde nereye yatıracaklarını devlet adamlarından daha iyi bilirler. Bu pasaj, Smith'in 'görünmez el' kavramının entelektüel zeminini oluşturan argümanlardan biridir.