“Sivil yönetim, mülkiyetin güvenliği için kurulduğu ölçüde, gerçekte zenginin yoksula karşı, ya da bir miktar mülkü olanın hiç mülkü olmayana karşı savunulması için kurulmuştur.”

Adam Smith bu sözünde devletin kökenine ve işlevine dair oldukça gerçekçi, hatta eleştirel bir görüş ortaya koyar. Ona göre sivil yönetim, mülkiyeti koruma amacıyla kurulduğu ölçüde, aslında toplumun tamamını eşit biçimde koruyan tarafsız bir aygıt değildir. Daha ziyade, mülk sahibi olanların çıkarlarını, mülksüzlere karşı koruyan bir kurumdur. Bu tespit, dönemin toplumsal yapısına ayna tutar: Hukuk ve yönetim aygıtı, mülkiyeti olanların güvenliğini sağlama işlevi üzerinden şekillenir.

Bu düşünce, Smith'in daha sonra toplumsal sözleşme kuramcılarından farklı bir konumda olduğunu da gösterir. Devletin tarafsız bir toplumsal uzlaşma ürünü olduğu fikrine karşılık, Smith devleti mülkiyet ilişkileri ve sınıfsal çıkarlar ekseninde ele alır. Ona göre mülkiyet eşitsizliği arttıkça, yönetim ve hukuk düzeninin bu eşitsizliği sürdürecek şekilde yapılandırılması eğilimi de güçlenir.

Bugünün okuru için bu söz, devletin yasalar ve kurumlar yoluyla belirli çıkar gruplarını koruyup korumadığına dair tartışmalarda önemli bir başvuru noktasıdır. Smith, serbest piyasa yanlısı bir düşünür olarak bilinse de, bu cümlede devletin sınıfsal bir boyutu olabileceğini açıkça ifade eder. Bu yönüyle söz, yalnızca iktisadi değil, siyasi düşünce açısından da kritik bir gözlemdir.

Bu söz, Adam Smith'in "Ulusların Zenginliği" (1776) adlı eserinin beşinci kitabında, devletin ve hukukun mülkiyeti koruma işlevi bağlamında söylenmiştir. Smith bu bölümde mülkiyet eşitsizliğinin yönetim üzerindeki etkisini tartışır.