“Yine de her vergi, onu ödeyen kişi için köleliğin değil, özgürlüğün nişanıdır. Vergi, kişinin gerçekten bir hükümete tabi olduğunu gösterir; ama bir mülkü olduğu için, kendisi bir efendinin mülkü olamaz.”

Adam Smith bu sözüyle vergi ödemenin, ilk bakışta bir yük gibi görünse de aslında kişisel özgürlüğün ve mülkiyet hakkının bir göstergesi olduğunu savunur. Ona göre vergi, kişinin devlete tabi olduğunu göstermekle birlikte aynı zamanda onun bağımsız bir birey olduğunu da kanıtlar. Köleler vergi ödemez çünkü kendi mülkleri yoktur; efendilerinin malıdırlar. Vergi ödeyen kişi ise mülk sahibidir ve bu mülk üzerinden devletle bir ilişki kurar.

Bu görüş, Smith'in bireysel mülkiyet ve özgürlük arasındaki bağa verdiği önemi yansıtır. Ona göre mülkiyet, bireyi başkasının keyfi iktidarından koruyan temel bir kurumdur. Vergi ise bu mülkiyetin varlığının kamusal bir işareti, kişinin köle değil yurttaş olduğunun bir kanıtıdır. Bugün de bu fikir, vergi yükümlülüğünü toplumsal sözleşme ve yurttaşlık hakları çerçevesinde anlamak için önemli bir perspektif sunar.

Adam Smith'in 'Ulusların Zenginliği' adlı eserinin Beşinci Kitabı'nda, devletin gelir kaynakları ve vergi sistemi üzerine yaptığı uzun incelemenin bir parçasıdır. Smith bu bölümde vergilerin tarihsel ve toplumsal anlamını ele alır; vergi ödemenin yalnızca mali bir yükümlülük değil, aynı zamanda kişisel statü ve özgürlükle ilgili bir anlam taşıdığını belirtir. Bu söz, onun mülkiyet hakkı, bireysel özgürlük ve devlet arasındaki ilişkiye dair daha geniş düşüncesinin bir özetidir. Smith, vergi sistemlerini analiz ederken iktisadi konuları siyasi ve toplumsal bağlamda değerlendiren bütüncül yaklaşımını burada da sergiler.