“Ama insan bilge olsa bile, çok şey öğrenmek utanç verici değildir ve aşırıya da zorlamamalı.”

Sofokles bu sözde bilgeliğin öğrenmeye kapalı bir zirve olmadığını, aksine sürekli bir öğrenme süreciyle beslendiğini anlatır. Bilge kabul edilen biri bile yeni şeyler öğrenmekten çekinmemeli; çünkü öğrenmek bir eksiklik değil, bir erdemdir. Aynı zamanda insan, kendi düşüncesini ya da isteğini aşırı sertlikle dayatmamayı da bilmelidir. Bu iki ilke bir arada düşünüldüğünde, söz hem entelektüel alçakgönüllülüğü hem de ölçülülüğü tavsiye eder.

"Aşırıya zorlamamak" ifadesi, Yunan düşüncesindeki "sophrosyne" (ölçülülük/aklıselimlik) kavramına işaret eder. Sofokles'e göre hakikati aramak, esneklik ve ölçü gerektirir; katı inatçılık ise kişiyi hem öğrenmekten hem de başkalarıyla sağlıklı ilişki kurmaktan alıkoyar.

Bugün bu söz, yaşam boyu öğrenmenin değerini ve fikirlerini mutlak doğru gibi dayatmayan, müzakereye açık bir zihniyetin önemini hatırlatan evrensel bir öğüt olarak okunabilir.