“Kötülüklerin iknası hızlı yol alır.”

Bu kısa ve yoğun fragmanda Sofokles, kötülüğün ve onu savunan sözlerin insanları kolayca etkilediğini, hızla yayıldığını anlatır. "İkna" (πειθώ) burada kişileştirilmiş gibidir: Kötülüğün ikna gücü, bir yolcu gibi hızla ilerler. Yani insanlar, kötü olan bir şeye inanmaya, onu dinlemeye ve onun peşinden gitmeye çoğu zaman iyi olana olduğundan daha kolay kapılırlar.

Sofokles'in tragedyaya özgü yaklaşımında bu düşünce, karakterlerin yanlış kararlara sürüklenmesinde önemli bir rol oynar. İnsan aklı ve iradesi, tutkuların ya da kötü niyetli kişilerin cazip sözlerine direnmekte zorlanır. Kötülük, iyiye göre daha az dirençle karşılaşır ve bu yüzden hızla yol alır; iyilik ise genellikle daha yavaş ve zahmetli bir şekilde ilerler.

Söz, günümüzde de geçerliliğini koruyan bir gözlemdir: Aldatıcı bilgiler, zararlı fikirler ve kötü örnekler toplumda hızla yayılırken; doğruluk, erdem ve iyi olanın kabulü çoğu zaman daha yavaş ve güç olur. Bu nedenle insanın, kendisine hızla gelen ve kolayca cazip görünen "ikna"lara karşı dikkatli olması gerektiğini ima eder.

Bu fragman Sofokles'in belirsiz konumlu bir tragedyasından günümüze ulaşmıştır; TrGF 870 numarasıyla kayıtlıdır. Fragman, antik yazarların Sofokles'ten yaptığı alıntılar aracılığıyla korunmuştur ve hangi oyunun hangi bölümünden alındığı bilinmemektedir.