“Kazanç tatlıdır, yalanlardan gelse bile.”

Bu söz, insan doğasının karanlık bir yönüne işaret eder: Maddi çıkar veya kazanç elde etme arzusu, ahlaki ilkeleri ve doğruluğu gölgede bırakabilir. Sofokles, kazancın baştan çıkarıcı doğasını, kaynağının yalan veya hile olmasına rağmen insana tatlı gelmesiyle betimler. Bu, sadece bireysel bir zaaftan ziyade, toplumda sıkça gözlemlenen bir davranış biçiminin tespiti gibidir: İnsanlar, çoğu zaman elde ettikleri yararın meşruiyetini sorgulamadan, sonucun tatlılığına kapılırlar. Antik Yunan düşüncesinde bu tür sözler, ahlaki uyarı ve insan davranışının gerçekçi bir analizi olarak sıkça kullanılmıştır.

Bugünün okuruna bu söz, dürüstlük ve bütünlük hakkında güçlü bir uyarı sunar. Kısa vadeli kazançlar, yalanlar ve hileler üzerine inşa edildiğinde, her ne kadar başlangıçta tatlı görünse de uzun vadede güveni, itibarı ve iç huzuru aşındırır. Sofokles'in bu gözlemi, etik karar alma süreçlerinde sonuçların ne kadar cazip olursa olsun, araçların meşruiyetini sorgulamanın önemini hatırlatır.