“Ama özgür yaşamam gerekiyorsa, yönetenlerin her sözünü dinlemek zorundayım.”

Bu söz, özgürlük ile itaat arasındaki gerilimi çarpıcı biçimde ortaya koyar. Konuşan kişi, özgür kalabilmenin bedelinin, iktidarda olanların sözüne boyun eğmek olduğunu söyler. Burada özgürlük, sınırsız bir başıboşluk değil; belirli bir düzen içinde, gücü elinde tutanların iradesine uyum göstererek var olabilen bir durum olarak sunulur. "Yönetenlerin her sözünü dinlemek" ifadesi, zorunluluktan doğan bir itaati anlatır; bu itaat bazen hayatta kalmanın, bazen de toplumsal konumunu korumanın bir gereğidir.

Sofokles'in tragedyasında bu cümle, güçsüz olanın güçlü karşısındaki stratejik konumunu da dile getirir. Özgür görünmek ile gerçekten özgür olmak arasındaki farkı düşündürür. Kişi dışarıdan özgür gibi görünebilir, ancak varlığını sürdürebilmek için başkalarının sözlerine uymak zorundaysa, bu özgürlüğün ne kadar gerçek olduğu sorgulanır. Söz, iktidar ilişkilerinin bireyin hareket alanını nasıl daralttığını özlü bir biçimde anlatır.

Bugün de bu düşünce, iş yaşamından siyasete kadar pek çok alanda karşılık bulur. İnsanlar çoğu zaman haklarını ya da konumlarını kaybetmemek için otoriteye uymak zorunda hisseder. Sofokles'in sözü, özgürlüğün koşullara bağlı ve kırılgan yapısını hatırlatır.