“Bence kazanç getiren hiçbir söz kötü değildir.”

Bu söz, sözün ve eylemin ahlaki değerini sonuçlarına, özellikle de sağladığı yarar üzerinden değerlendiren pragmatik bir bakışı yansıtır. Sofokles'in karakteri, bir sözün ya da davranışın iyi ya da kötü sayılmasında kazandırdığı faydayı ölçüt alır. Bu yaklaşım, ilkesel ahlak anlayışından farklıdır; çünkü burada önemli olan sözün içeriğinden çok, o sözün sağladığı pratik yarardır. Ancak bu ifade, kazancın ne tür bir kazanç olduğunun sorgulanmasını da gerektirir: Bu, maddi bir çıkar olabileceği gibi manevi bir fayda, hayatta kalma ya da toplumsal bir avantaj da olabilir.

Tragedyada bu tür ifadeler çoğu zaman ahlaki gerilim yaratır; çünkü karakterler, doğruluk ile çıkar arasında seçim yapmak zorunda kalır. Sofokles, bu söz aracılığıyla insanların eylemlerini gerekçelendirirken yarar kavramını nasıl kullanabildiğini gösterir. Bugün de benzer bir tartışma, ahlaki değerler ile sonuç odaklı düşünce arasındaki ilişki üzerinden sürmektedir: Bir davranış yalnızca kazanç sağlıyor diye gerçekten iyi midir? Bu soru, sözün okuyucuya bıraktığı temel düşünsel gerilimdir.

Bu söz Sofokles'in 'Elektra' tragedyasının 61. satırında geçer. Oyun bağlamında, karakterler intikam planını tartışırken, söylenecek sözlerin ve yapılacak eylemlerin pratik sonuçları üzerinde dururlar. İfade, amaçlanan planı haklı çıkarmak için kullanılan pragmatik bir mantık örneğidir ve oyundaki ahlaki çatışmaların bir parçası olarak işlev görür.