“Ben derim ki, her şeyi bilen bir adam olmak en üstün olsa da, bu her zaman böyle olmadığı için, iyi konuşanlardan öğrenmek güzeldir.”

Bu söz, kusursuz bilgeliğe ulaşmanın bir ideal olduğunu ancak bu idealin gerçekleşmesinin nadir olduğunu kabul eder. İnsan, her şeyi bilen bir zihne sahip olmasa da, iyi ve makul sözler söyleyenlerden öğrenerek kendi sınırlarını aşabilir. Sofokles, mükemmelliğin ulaşılmazlığı karşısında insanı umutsuzluğa değil, öğrenmeye ve karşılıklı düşünce alışverişine yönlendirir.

"İyi söyleyenlerden öğrenmek" ifadesi, yalnızca güzel konuşmayı değil, akla ve erdeme uygun şeyler söyleyenleri dinlemeyi kasteder. Bu anlayış, Antik Yunan'da toplumsal müzakerenin ve kamusal konuşmanın erdemini yücelten bir kültürle uyumludur. Sofokles böylece hakikatin tek bir kişinin tekelinde olmadığını, konuşma ve dinleme yoluyla ortaklaşa arandığını ima eder.

Bugün bu söz, mütevazı bir bilgelik anlayışını savunur: Kimse her şeyi bilemese de, doğru düşünenlerden öğrenmek hem bireysel gelişimi hem de toplumsal aklı güçlendirir.