“Bu yüzden hiçbir şeyi gizleme; çünkü her şeyi gören ve her şeyi duyan zaman, her şeyi açığa çıkarır.”

Bu söz, zamanın hakikati ortaya çıkarma gücünü vurgular. İnsan ne kadar özenle gizlerse gizlesin, ne kadar sessiz kalırsa kalsın, zaman her şeyin üstünü örten perdeyi kaldırır. Sofokles, zamanı âdeta her şeyi gören ve işiten bir tanık olarak kişileştirir. Bu imge, insanın kendi eylemlerinden kaçamayacağı, gerçeğin er ya da geç gün yüzüne çıkacağı fikrini güçlü bir şekilde aktarır.

Antik Yunan düşüncesinde zaman, yalnızca saatlerin akışı değil, aynı zamanda ahlaki bir güç olarak da görülürdü. Adaletin gecikse bile tecelli edeceğine duyulan inanç, bu anlayışla ilişkilidir. Sofokles'in dizeleri, gizli kalan bir suçun ya da söylenmemiş bir gerçeğin sonsuza dek saklı kalamayacağını söyler.

Bu fikir, hem bireysel vicdan hem de toplumsal hafıza açısından bugün de geçerlidir. İnsan, geçmişinden ve yaptıklarından bağımsız yaşayamaz; zaman, insanın kendisiyle yüzleşmesini kaçınılmaz kılar.

Sofokles'in kayıp oyunlarından günümüze ulaşmış bir fragman. TrGF 301 numarasıyla kayıtlıdır. Eserin tamamı olmadığı için bu sözün hangi karakter tarafından, nasıl bir sahne içinde söylendiği kesin olarak bilinmemektedir.