“Bunu söyleyen sensin, ben değil. Çünkü eylemi yapan sensin; eylemler sözleri ele verir.”

Bu söz, insanın söyledikleriyle yaptıkları arasındaki ilişkiyi ve eylemlerin sözlerden daha doğru bir gösterge olduğunu vurgular. Konuşan kişi, karşısındakinin bir iddiasını reddeder ve asıl olanın sözler değil, yapılan işler olduğunu söyler. "Eylemler sözleri ele verir" ifadesi, bir insanın gerçek niyetinin ve karakterinin ancak davranışlarına bakılarak anlaşılabileceğini anlatır.

Sofokles'in tragedyasında bu düşünce, karakterlerin birbirlerini değerlendirirken başvurdukları önemli bir ölçüttür. Sözler kolayca söylenebilir, inkâr edilebilir ya da çarpıtılabilir; oysa eylemler kalıcı izler bırakır. Bir kişi ne söylerse söylesin, yaptıkları onun gerçek düşüncelerini ve değerlerini açığa çıkarır. Bu, hem bireysel ahlakın hem de toplumsal güvenin temelini oluşturan bir ilkedir.

Bu düşünce günümüzde de geçerlidir. İnsanlar sözlerle büyük vaatlerde bulunabilir, ancak asıl güvenilirlikleri davranışlarıyla ölçülür. İş ve özel ilişkilerde, söylenenlerden çok yapılanlara bakmak çoğu zaman daha sağlıklı sonuç verir. Sofokles, sözlerin aldatıcı olabileceğini, fakat eylemlerin insanın gerçek yüzünü gösterdiğini özlü biçimde ifade eder.