“Büyük ruhları hedef alsan isabet edersin; ama bana karşı böyle sözler söyleyen beni ikna edemez. Çünkü kıskançlık, sahip olana sürünerek yaklaşır. Oysa küçükler, büyüklerden yoksun olduğunda burçların koruması zayıf kalır.”

Bu satırlar, Sofokles'in toplumsal hiyerarşi ve kıskançlık üzerine düşüncelerini yansıtır. Konuşmacı, kendisine yönelik eleştirilerin gerçek bir değerlendirmeden çok, kıskançlıktan kaynaklandığını savunur. Büyük ve güçlü kişilere saldırmanın kolay olduğunu, ancak asıl önemli olanın bu tür saldırıların haklılığıdır. Kıskançlık, insanın içindeki yetersizlik duygusunun dışavurumu olarak zengin ve güçlü olana yönelir.

İkinci bölümde ise toplumsal bir yapı tasviri vardır: Küçük insanlar, büyük ve güçlü kişilerin önderliği ve koruması olmadan ayakta kalamazlar. Bu, Antik Yunan toplumundaki aristokratik değerlerin bir yankısıdır. Büyükler, toplumun savunma duvarıdır; onların itibarı ve gücü, küçükler için güvenlik sağlar. Ancak bu bakış açısı, güçlü olanın her zaman haklı olduğu anlamına gelmez; daha çok toplumsal düzenin hassas dengesine işaret eder. Bugünün dünyasında da kıskançlık ve liderlere yönelik eleştiriler arasındaki ilişki, bu satırların güncelliğini koruduğunu gösterir.