“Cesaret et bana, cesaret et evladım. Gökte her şeyi gören ve hükmeden yüce Zeus hâlâ var.”

Bu söz, umutsuzluk ve korku karşısında ilahi adaletin varlığına duyulan inancı dile getirir. Konuşan kişi, muhatabına yalnız olmadığını, gökte insanların yaptıklarını gören ve dünyaya hükmeden bir gücün bulunduğunu hatırlatır. Burada Zeus, kişisel bir tanrıdan çok evrensel düzenin, gözetleyen ve adaleti sağlayan ilkenin simgesidir.

Antik Yunan tragedyasında tanrıların her şeyi gördüğü inancı, insanların gizli suçlardan kaçamayacağı düşüncesiyle bağlantılıdır. Bu söz de işlenen haksızlıkların cezasız kalmayacağına, ilahi düzenin eninde sonunda işleyeceğine duyulan güveni yansıtır. Umut, belirsiz bir iyimserlikten değil, tanrısal düzenin sürekliliğinden beslenir.

Bugünün okuru için söz, en karanlık anlarda bile bir düzen ve anlam arayışının insan ruhunu nasıl ayakta tuttuğunu gösterir. İster dinsel ister ahlaki bir çerçevede olsun, yapılanların görüldüğüne ve nihai bir dengenin var olduğuna inanmak, bireye dayanma gücü verir.

Sofokles'in Elektra oyununun koroya ait bu sözleri, yas tutan Elektra'nın umutsuzluğunu yatıştırmaya yöneliktir. Elektra, babası Agamemnon'un öldürülmesinin ardından sarayda annesi Klytaimnestra ve onun sevgilisi Aigisthos'un baskısı altında yaşamaktadır. Koro, ona cesaret vermek ve hâlâ dünyayı gözetleyen tanrısal adaletin varlığını hatırlatmak amacıyla bu sözleri söyler.