“Çünkü kimse kötü haberler getiren haberciden hoşlanmaz.”

Bu dize, insan doğasına ilişkin kadim bir gözlemi dile getirir: Olumsuz haberleri ileten kişi, genellikle haberin kendisinden değil, onu getirenden sorumlu tutulur ve hoş karşılanmaz. Habercinin kendisi suçsuz olsa da, kötü haberi taşıdığı için öfkenin, üzüntünün ya da hayal kırıklığının hedefi haline gelir. Bu, bireysel ilişkilerde olduğu kadar toplumsal ve siyasal iletişimde de yaygın bir davranış biçimidir.

Sofokles bu gözlemi, habercinin kendi varlığını meşrulaştırması için kullanır: Haberci, ilettiği haberin kendisinden kaynaklanmadığını, yalnızca olanı aktardığını savunur. Tragedya bağlamında, haberci genellikle yıkıcı olayları sahneye taşıyan kişidir; seyirci, habercinin geleceğini ve kötü bir haber getireceğini hisseder. Dizenin günümüzdeki karşılığı, 'haberi getiren kişiyi suçlama' anlamındaki 'don't shoot the messenger' deyişinde yaşar. Bu söz, güç sahiplerinin hakikati dinleme zorluğuna ve bazen gerçeği söyleyenin bedel ödediğine dair evrensel bir uyarıdır.