“Çünkü iyilik her zaman iyilik doğurur; aldığı iyiliğin anısı silinip giden kişi ise artık soylu bir adam olamaz.”

Bu söz, minnettarlığın ve karşılıklı iyiliğin insan ilişkilerindeki kurucu rolünü vurgular. 'İyilik iyilik doğurur' düşüncesi, bir tür ahlaki zincirleme reaksiyonu anlatır: Bir kişiye yapılan iyilik, o kişide minnettarlık uyandırır ve bu da onun başkalarına iyilik yapmasına yol açar. Bu döngü, toplumun ve dostluk ilişkilerinin temelini oluşturur.

İkinci cümle ise bu ilkenin ihlalini ele alır. Kendisine yapılan iyiliği unutan kişi, yalnızca nankörlük etmiş olmaz; aynı zamanda insanî değerini de yitirir. Sofokles'e göre soyluluk (εὐγενής) yalnızca doğuştan gelen bir nitelik değil, aynı zamanda ahlaki davranışla sürekli olarak kazanılması gereken bir vasıftır. Bu nedenle söz, günümüzde de minnettarlığın ve vefa duygusunun önemini hatırlatan güçlü bir ahlaki öğüttür.

Sofokles'in Ajax tragedyasında, Tekmessa'nın Ajax'a yalvarırken söylediği bir konuşmadan alınmıştır. Tekmessa, Ajax'a yaptığı iyilikleri hatırlatarak ondan vefa göstermesini ister. Bu söz, onun bu yalvarışındaki ana argümandır.