Ünlü söz
“Her şey zamanında güzeldir.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
Antik Yunanca aslı
πάντα γὰρ καιρῷ καλά.
Ne anlatıyor?
Sofokles'in bu sözü, en basit ama en derin hakikatlerden birini dile getirir: Bir şeyin değeri, çoğu zaman onun gerçekleştiği anla doğrudan ilişkilidir. Doğru eylem, yalnızca neyin yapıldığıyla değil, ne zaman yapıldığıyla da doğrudur. Erken ya da geç kalmış bir adım, yerinde atılmış bir adımla aynı anlamı taşımaz. Bu ilke Antik Yunan'da kairos kavramıyla ifade edilirdi: fırsatın, o anın, zamanlamanın önemi.
Söz, aynı zamanda sabır ve olgunluk fikrine de işaret eder. İnsan çoğu kez aceleyle ya da gecikmeyle kendi hayatındaki güzellikleri bozar. Mevsiminde yaşanmayan ne varsa değerini yitirir; meyvenin tam kıvamında toplanması gibi, sevgi, emek ve yargı da doğru anı beklemelidir. Sofokles bu kısa cümleyle okura, hayatın akışını ve şartları doğru okumayı öğütler. Bugün de "her şeyin bir zamanı var" anlayışının Atina sahnesinde söylenmiş en zarif ifadelerinden biridir.
Hangi bağlamda söylendi?
Bu sözün hangi bağlamda ve ne zaman söylendiği güvenilir kaynaklarda belgelenmemiş; bu yüzden tahmin yürütmüyoruz.
Kaynak
- Künye: Line 1516 (tr. Dudley Fitts and Robert Fitzgerald, 1949)
- Kaynak bağlantısı: https://en.wikiquote.org/wiki/Sophocles
- Özgün metin lisansı: CC BY-SA 4.0 — Wikiquote
Türkçe çeviri ve yorum 2W’nin özgün çalışmasıdır; yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır. Hata görürseniz bize bildirin.
Konular
İlgili sözler
“Çünkü dibinden kesiyor.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“İnsanlar gördükten sonra çok şeyi anlayabilir; ama görmeden önce hiç kimse gelecekte ne yapacağını bilemez.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Hiçbir şeyi düşünmemekte hayat en tatlıdır.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Eskiden beri insanlar arasında söylenen bir söz vardır: Bir ölümlünün yaşamı, ölmeden önce tam olarak öğrenilemez; ne iyi olduğu ne de kötü olduğu.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Tanrılar iyi görür, ama geç görür; kişi tanrısal olandan vazgeçip deliliğe döndüğünde.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Ama çocuklar bir anne için hayatın demir atılan çapalarıdır.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)