“Her taşın altında bir akrep nöbet tutar.”

Bu söz, insanın çevresindeki görünüşte zararsız ve sıradan şeylerin altında gizli tehlikeler barınabileceğini anlatan uyarıcı bir imgedir. Akrep, küçük ve fark edilmesi zor ama soktuğunda ölümcül olabilecek bir yaratıktır; taş ise gündelik hayatta her yerde bulunan, üzerine basıp geçilen sıradan bir nesnedir. Sofokles bu ikisini bir araya getirerek, tehlikenin çoğu zaman görünürde olmadığını, bilakis en sıradan ve beklenmedik yerlerde pusuda beklediğini söyler.

Bu düşünce, Sofokles'in tragedyalarındaki temel izleklerden biriyle uyumludur: İnsanın kavrayışı sınırlıdır ve geleceği göremez. Karakterleri çoğu zaman kendilerini güvende sanırken, görünmeyen bir felaketin eşiğindedir. Söz, bu tragedya dünyasının özlü bir ifadesi gibidir: İnsan her an her yerde bir tehditle karşılaşabilir.

Günümüz okuru için bu fragman, ihtiyatlı olmanın ve görünüşe aldanmamanın değerini hatırlatır. Aynı zamanda dil ve düşünce dünyasında gizli anlamlara, örtük imalara işaret eden bir metafor olarak da okunabilir: Her cümlenin, her durumun altında fark edilmeyi bekleyen bir gerçek yatabilir.