“Hiçbir zaman, talihin iyi davrandığı bir insanı mutlu saymamak gerekir; ta ki hayatı bütünüyle tamamlanıp koşusunu bitirene dek. Çünkü kısa ve küçük bir zaman diliminde, kötü bir daimonun armağanı olan koskoca mutluluğu deviriverir; ne zaman ki işler değişir ve tanrılar böyle uygun görür.”

Bu söz, mutluluğun ve refahın geçici olduğunu, bir insanın hayatı sona ermeden ona gerçekten 'mutlu' denemeyeceğini anlatır. Sofokles'e göre bugün parlak görünen bir talih, kısa sürede tersine dönebilir. 'Kötü daimonun armağanı' ifadesi, büyük zenginlik veya başarının aslında insanı felakete sürükleyen aldatıcı bir hediye olabileceği fikrini taşır; tanrılar ya da kader, insanın durumunu bir anda değiştirebilir.

Bu düşünce, Antik Yunan'ın 'talihin dönekliği' motifine ve 'sona bakmadan kimseye mutlu deme' geleneğine yaslanır. Sofokles'in tragedyalarında kahramanlar çoğu zaman zirvedeyken düşer; bu fragman da aynı dünya görüşünü özlü biçimde dile getirir.

Bugün okura, başarı ve mutluluğu anlık koşullara göre yargılamanın yanıltıcı olabileceğini, bir hayatın bütününe bakmanın daha sağlıklı bir değerlendirme sunduğunu hatırlatır.

Sofokles'in günümüze ulaşan oyunlarına girmemiş, fragman hâlinde korunmuş bir pasajdır (Frg. 646 TrGF). Hangi oyuna ait olduğu kesin olarak bilinmemektedir.