“İnsanlar, kötülükleri kötülüklerle iyileştirmek istediklerinde, işte orada her şey hastalanır.”

Bu söz, yanlışın yanlışla düzeltilmeye çalışılmasının yalnızca daha büyük bir bozulmaya yol açtığını ifade eder. Sofokles, tıpkı bir hastalığın yanlış bir ilaçla tedavi edilmeye çalışılmasının bedeni daha da zayıflatması gibi, toplumsal veya kişisel sorunlarda da kötü yöntemlerin çözüm sanılmasının durumu ağırlaştırdığını söyler.

Bu düşünce, etik bir ilkeyi de içerir: Amaç ne kadar haklı olursa olsun, araçların da doğru olması gerekir. İntikam, haksız cezalandırma veya yalan, bir sorunu çözmek yerine onu kökleştirir. Sofokles'in tragedyalarında bu tema sıklıkla işlenir; karakterlerin öfke ve aceleyle verdikleri yanlış kararlar, felaket zincirlerini başlatır.

Günümüzde de bu söz, bireysel ilişkilerde ve toplumsal meselelerde geçerliliğini korur. Sorunları çözmek için kullanılan yöntemlerin kendisi adaletsiz veya yıkıcıysa, ortaya çıkan tablo başlangıçtakinden daha sağlıksız olacaktır.