“İyi doğmuş olanlara utanç içinde yaşamak yakışmaz.”

Bu söz, 'iyi doğmuş olanlar' (kalōs pephykosin) ifadesiyle soylu bir aileden gelen ya da erdemli bir yaratılışa sahip olan kişileri kasteder. Sofokles'e göre böyle bir kişi, hayatını onursuzca, utanç verici bir biçimde sürdürmeyi kabul edemez. Yaşamanın kendisi değil, nasıl yaşandığı önemlidir; onurlu bir yaşam, yalnızca hayatta kalmaktan daha değerlidir.

Antik Yunan ahlak anlayışında 'kalokagathia' (iyilik ve güzellik birliği) kavramı, soylu doğumu ve erdemi bir arada düşünür. Bu sözde de soyluluk, ayrıcalık değil, bir sorumluluk kaynağıdır: Kişiye yüksek bir davranış standardı getirir. Elektra bağlamında bu düşünce, adaletsizliğe boyun eğmektense onurlu bir direnişi seçmeyi savunur. Günümüzde de söz, kişinin kendi değerlerine ve insanlık onuruna aykırı bir hayatı sürdürmektense o koşulları reddetmesinin daha saygın olduğunu hatırlatır.

Sofokles'in 'Elektra' tragedyasında, Elektra kardeşi Krizothemis ile konuşurken, zalim yönetime karşı boyun eğmek yerine onurlu bir direniş sergilemenin gerekliliğini savunur. Bu dize, onun ahlaki duruşunu ve soylu bir karaktere yakışır yaşam anlayışını yansıtır.