“Kaderin kararları üstün olan ve hiçbir şeyin önsezisi net olmayan bir insan neyden korkmalı ki? En iyisi, gücü yettiğince, rastgele yaşamak.”

Bu söz, insan hayatındaki belirsizliği ve kader karşısındaki çaresizliği ele alır. İnsanın geleceği kesin olarak öngörememesi, korkunun ne kadar anlamsız olduğunu gösterir. Eğer kader her şeyin üstünde bir güçse ve insan hiçbir şeyi net olarak bilemezse, sürekli endişe duymanın bir yararı yoktur. Bu nedenle en mantıklı tutum, hayatı akışına bırakmak ve elden geldiğince yaşamaktır.

Bu düşünce, Yunan tragedyasındaki kader anlayışıyla yakından ilgilidir. İnsanın bilgisi sınırlıdır, iradesi ise çoğu zaman kaderin karşısında etkisizdir. Ancak buradaki teslimiyet, pasif bir umutsuzluk değil; kesin bilgiye sahip olamayan insanın kaygılarını serbest bırakarak hayatı sade yaşaması gerektiğine dair pratik bir öneridir. 'Rastgele yaşamak' ifadesi, her şeyi kontrol etme takıntısından vazgeçmeyi anlatır.