“Para insanlara dostlar bulur.”

Sofokles bu kısa sözünde paranın insan ilişkileri üzerindeki gücüne işaret ediyor. Zamanının Atina toplumunda zenginlik, saygınlık ve toplumsal konumla yakından ilişkiliydi; dolayısıyla bir kişinin varlıklı olması, çevresinde kendine dost arayan ya da öyle görünen insanların toplanmasına yol açıyordu. Şairin bu gözlemi, dostluğun çıkar temelli yönüne dair kuşkucu bir bakışı yansıtır.

Sözün bugün de okura söylediği şey, çıkara dayalı ilişkilerin ne kadar kolay kurulduğudur. Burada kastedilen dostluk, karşılıksız sevgi ve güvene dayalı bağdan çok, maddi imkanın insanlara kazandırdığı yüzeysel yakınlıklardır. Bu bakımdan söz, gerçek dostluğun doğası hakkında dolaylı bir soru da uyandırır: Para ortadan kalktığında bu dostlar da kaybolur mu?