Ünlü söz
“Sona erdiğini görmeden büyük söz etme.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
Antik Yunanca aslı
μήπω μέγ᾿ εἴπῃς, πρὶν τελευτήσαντ᾿ ἴδῃς.
Ne anlatıyor?
Bu söz, bir insanın ya da olayın sonunu görmeden kesin yargıda bulunmamak gerektiğini, özellikle övünen ya da kesin konuşan ifadelerden kaçınmayı öğütler. 'Büyük söz etme' uyarısı, geleceğin bilinemezliğine ve koşulların hızla değişebileceğine işaret eder. Bir iş, bir hayat ya da bir dönem tamamlanmadan onun hakkında nihai bir yargıya varmak erkendir.
Sofokles'in düşünce dünyasında insan, kaderin ve tanrıların karşısında sınırlı bir varlıktır; bu yüzden kendinden emin büyük laflar, çoğu zaman düşüşün habercisi olur. Fragman, tragedyadaki 'hubris' yani aşırı özgüven temasını da çağrıştırır.
Günümüzde bu söz, sonuç alınmadan zafer ilan etmemenin, alçakgönüllülüğün ve sabrın değerini vurgular.
Hangi bağlamda söylendi?
Sofokles'in korunan oyunları dışında kalan, fragman hâlinde aktarılmış bir dizedir (Frg. 662 TrGF). Hangi esere ait olduğu bilinmemektedir.
Kaynak
- Eser: From known plays
- Künye: Frg. 662 TrGF (tr. E. H. Plumptre, 1865)
- Kaynak bağlantısı: https://en.wikiquote.org/wiki/Sophocles
- Özgün metin lisansı: CC BY-SA 4.0 — Wikiquote
Türkçe çeviri ve yorum 2W’nin özgün çalışmasıdır; yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır. Hata görürseniz bize bildirin.
Konular
İlgili sözler
“Her şey zamanında güzeldir.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Eskiden beri insanlar arasında söylenen bir söz vardır: Bir ölümlünün yaşamı, ölmeden önce tam olarak öğrenilemez; ne iyi olduğu ne de kötü olduğu.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Çünkü zaman rahatlık veren bir tanrıdır.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Kötülükleri tatmamış bir yaşamı olanlar mutludur.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Öyleyse ölümlü biri, hayatının sınırını acı bir şey yaşamadan geçmedikçe, son gününü bekleyip de hiç kimseye mutlu dememeli.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Tanrılardan gelen kaderlere insanların katlanması zorunludur.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)