“Çünkü zaman rahatlık veren bir tanrıdır.”

Bu söz, zamanın insan acılarını hafifletme ve sorunları kendiliğinden çözme gücünü anlatır. Zaman, doğrudan müdahale etmeyen ama bekleyen insana yavaş yavaş şifa sunan bir güç olarak kişileştirilir. 'Kolaylaştıran, rahatlatan bir tanrı' niteliği, zamanın insan iradesinin ötesinde, kendine özgü bir işleyişi olduğunu ima eder.

Antik Yunan düşüncesinde zaman (khronos), çoğu zaman her şeyin üstünde bir güç olarak görülür. Öfke, keder, intikam arzusu gibi yoğun duygular zamanla zayıflar; çözümsüz görünen meseleler zaman içinde kendiliğinden bir sonuca ulaşır. Bu nedenle zaman, hem rahatlatıcı hem de insanı sabra davet eden bir düzenleyici olarak anılır.

Bugün için bu ifade, aceleci tepkilerin ve anlık duyguların insanı yanıltabileceğini hatırlatır. Bazen en doğru eylem, bir meseleye sonuç almak için zaman tanımak, olayların olgunlaşmasına izin vermektir. Zamanın bu yatıştırıcı gücü, insanın her şeyi hemen kontrol etme arzusuna karşı bir denge unsurudur.

Sofokles'in Elektra oyununda koro, Elektra'nın çektiği uzun süreli yas ve öfkeyi değerlendirirken bu sözü söyler. Elektra'nın acısının zamanla hafifleyebileceği, çünkü zamanın insan ruhu üzerinde yatıştırıcı bir etkisi olduğu dile getirilir. Bu, oyunun genelindeki adalet ve intikam teması içinde sabrın ve beklemenin önemini vurgulayan bir andır.