“Susmakla suçlayana arka çıktığını bilmiyor musun?”

Bu söz, sessizliğin bir tür onaylama ya da suç ortaklığı anlamına gelebileceğini vurgular. Bir haksızlık ya da suçlama karşısında sessiz kalmak, yalnızca tarafsızlık değildir; aksine, karşı tarafın iddiasını güçlendirebilir. Çünkü aklanan ya da savunulan kişi ya da düşünce, bir karşılık bulamadığında suçlama toplum önünde güç kazanır. Suskunluk, izleyenlerin gözünde kabullenme gibi algılanabilir.

Antik Yunan'da mahkemeler ve toplumsal kararlar, sözlü savunma ve açık tartışma üzerine kuruluydu. Bu nedenle ses çıkarmamak, kişinin konumunu zayıflatan bir davranış olarak görülürdü. Söz, yalnızca tragedyadaki olaylara değil, kamusal hayatta konuşmanın ve savunmanın önemine de işaret eder. Bugün de adaletsizlik karşısında sessizliğin dolaylı bir onaya dönüşebileceği düşüncesi, bu sözü güncel kılar.