“Tanrılar kenti büyük bir sarsıntıyla sarsıp sonra yeniden doğrulttular.”

Bu dizede Sofokles, kentin içinden geçtiği büyük çalkantının ardından yeniden dengeye kavuşmasını tanrısal güçlere bağlar. 'Büyük sarsıntı' (πολλῷ σάλῳ) imgesi hem fiziksel bir depremi hem de toplumsal ve siyasal bir çöküşü çağrıştırır; Antigone'nin başında Thebai, kardeşler Polyneikes ile Eteokles arasındaki iç savaştan yeni çıkmıştır. Dolayısıyla 'kentin güvenliği' (πόλεος ἀσφαλῶς) yalnızca surların ayakta kalması değil, ortak yaşamın yeniden kurulması anlamına gelir.

Sofokles burada tragedyanın temel gerilimini hazırlar: Tanrıların sağladığı düzen ile insanların kendi kararlarıyla yarattıkları düzensizlik arasındaki karşıtlık. Koro, felaket bitti diye düşünürken seyirci, yeni bir çatışmanın başlamak üzere olduğunu bilir. Bu yüzden dize, bir rahatlama anını değil, kırılgan bir düzenin habercisidir. Bugün de bu söz, toplumların büyük krizlerden sonra kendilerini yeniden kurma çabasını anlatmak için okunabilir: Düzen bir kez sarsıldığında, yeniden sağlansa bile eski huzurun garantisi yoktur.