Ünlü söz
“Mutluluk, pişmanlık duyulmayan hazdır.”
— Lev Tolstoy (1828 – 1910)
Rusça aslı
Счастье есть удовольствие без раскаяния.
Ne anlatıyor?
Tolstoy bu kısa tanımda mutluluğu sıradan hazdan ayırır. Ona göre haz, ancak arkasında pişmanlık bırakmadığında mutluluk sayılabilir; çünkü birçok zevk, geçtikten sonra suçluluk, boşluk ya da utanç doğurur. Bu bakış, Tolstoy'un ahlakçı yönünü yansıtır: İnsanın iç huzuru, yaptığı şeyin vicdanıyla uyumlu olmasına bağlıdır. Mutluluk burada yalnızca duyusal bir tatmin değil, aynı zamanda ahlaki bir temizlik meselesidir.
Sözün gücü, mutluluğu tanımlarken haz kavramını dışlamaması ama onu bir koşula bağlamasıdır. Böylece Tolstoy, hem hazcılığa kapı aralar hem de onu vicdan süzgecinden geçirir. Günümüz okuruna da basit ama etkili bir ölçü sunar: Bir şeyden alınan keyif, sonradan pişmanlığa dönüşüyorsa o şey gerçek mutluluk değildir.
Hangi bağlamda söylendi?
Bu sözün hangi bağlamda ve ne zaman söylendiği güvenilir kaynaklarda belgelenmemiş; bu yüzden tahmin yürütmüyoruz.
Kaynak
- Kaynak bağlantısı: https://ru.wikiquote.org/wiki/%D0%9B%D0%B5%D0%B2_%D0%9D%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87_%D0%A2%D0%BE%D0%BB%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B9
- Özgün metin lisansı: CC BY-SA 4.0 — Wikiquote
Türkçe çeviri ve yorum 2W’nin özgün çalışmasıdır; yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır. Hata görürseniz bize bildirin.
Konular
İlgili sözler
“Dünyayı yönetenlerin tamamen deli olduklarına ciddi olarak inanıyorum.”
— Lev Tolstoy (1828 – 1910)
“Hayalde gerçeklikten daha iyi olan bir yan vardır; gerçeklikte de hayalden daha iyi bir yan vardır. Tam mutluluk, ikisinin birleşimi olurdu.”
— Lev Tolstoy (1828 – 1910)
“İnsan sevgisinden daha önemli herhangi bir şeyin var olduğu, bir saatliğine ve tek bir istisnai durumda bile kabul edilebilirse, kendini suçlu saymadan insanlara karşı işlenemeyecek hiçbir suç kalmaz.”
— Lev Tolstoy (1828 – 1910)
“Bedenlerimiz, içinde öldürülmüş hayvanların gömülü olduğu canlı mezarlarken, yeryüzünde barışın ve refahın hüküm süreceğini nasıl umut edebiliriz?”
— Lev Tolstoy (1828 – 1910)
“Bütün mutlu aileler birbirine benzer; her mutsuz aile ise kendine özgü bir biçimde mutsuzdur.”
— Lev Tolstoy (1828 – 1910)
“Duygular — en çeşitli, çok güçlü ve çok zayıf, çok önemli ve çok önemsiz, çok kötü ve çok iyi — eğer okura, izleyiciye, dinleyiciye bulaşıyorlarsa, sanatın konusunu oluştururlar.”
— Lev Tolstoy (1828 – 1910)