“Karşıt yarımkürelerde duran insanlar konuşacak, birbirleriyle alay edecek, birbirlerini kucaklayacak ve birbirlerinin dilini anlayacaklar.”

Bu söz, ilk bakışta bir bilmece ya da fantastik bir öngörü gibi görünür. Leonardo da Vinci burada "karşıt yarımkürelerde duran insanlar" ifadesiyle fiziksel olarak birbirinden çok uzak olan insanları kasteder. Gelecekte bu insanların konuşabildiğini, birbirlerini görebildiğini, alay edebildiğini ve anlayabildiğini söylemek, o dönem için imkânsız gibi görünen bir iletişim biçimini hayal etmektir. Söz, Leonardo'nun mühendislik ve bilim hayal gücünün bir ürünü olarak, iletişim teknolojilerinin insanları birbirine bağlayacağına dair sezgisel bir öngörü olarak yorumlanabilir.

Ancak sözün yer aldığı "Humorous Writings" (Mizahi Yazılar) bölümü, bu cümlenin bir bilimsel tahminden çok bir bilmece ya da paradoks niteliğinde olabileceğini de düşündürür. Leonardo'nun notlarında geleceğe dair kehanet biçiminde yazılmış, aslında o dönemde zaten var olan şeyleri bilmecemsi bir dille anlatan pasajlar bulunur. Bu söz de iletişim araçlarının gelişimiyle ilgili bir kehanet oyunu olabilir. İnsanların birbirini görmesi, duyması ve anlaması, bugün internet ve telekomünikasyon çağında somut bir gerçeklik haline gelmiştir.

Bu sözün çarpıcı yanı, insanlar arasında hem alay hem de kucaklaşmanın aynı anda anılmasıdır. Leonardo, mesafelerin kapanmasının insanları yalnızca birbirine yaklaştırmakla kalmayacağını, aynı zamanda çatışma ve sevgiyi de aynı anda görünür kılacağını sezmiş gibidir.

Leonardo da Vinci'nin not defterlerinden derlenen 'XX Humorous Writings' başlıklı bölümde yer alan bu söz, onun bilmecemsi ve kehanete benzer yazılarından biridir. Leonardo bu tür metinlerde sıradan olguları alışılmadık bir dille sunarak okuru şaşırtmayı ve düşündürmeyi amaçlar. Sözün bu bölüm içindeki yeri, onun öncelikle mizahi bir üslupla kaleme alınmış bir kehanet parodisi olabileceğini gösterir. Bu tür yazılar, Leonardo'nun hayal gücünün ve dil oyunlarına olan ilgisinin bir parçasıdır.