“Ey yoldaşlar, daha önce bu kötülükleri bilmiyor değiliz; ey daha ağır acılar çekmiş olanlar, tanrı bunlara da bir son verecektir.”

Aeneas bu sözlerde, yoldaşlarını geçmişte yaşadıkları zorluklara atıfta bulunarak teselli eder. 'Daha önce bu kötülükleri bilmiyor değiliz' ifadesi, felaketlerle ilk kez karşılaşmadıklarını, dolayısıyla bugünkü durumun onlar için yeni olmadığını hatırlatır. Ardından, daha ağır acılar çekmiş olduklarına işaret ederek bu sıkıntının da geçeceğini, tanrının buna bir son vereceğini söyler.

Buradaki teselli mantığı dikkat çekicidir: Aeneas, acıyı küçümsemez ya da yok saymaz. Aksine, geçmişteki daha büyük acıları, bugünkü acıya dayanma gücü kaynağına dönüştürür. Umut, tanrısal iradenin sonunda bir son vereceği inancına dayanır. Bu, destanın kader ve ilahi düzen anlayışının da bir özetidir.

Bugün bu söz, zor zamanlarda insanların geçmiş deneyimlerine yaslanarak dayanma gücü bulmasını anlatan bir teselli ifadesi olarak okunabilir. Liderlik bağlamında ise, kriz anında topluluğa umut vermenin, acıyı inkâr etmeden ama geçmiş zaferleri ve dayanıklılığı hatırlatarak mümkün olduğunu gösterir.

Aeneis'in birinci kitabında, Aeneas'ın filosu Juno'nun kışkırttığı fırtınada ağır hasar aldıktan sonra Libya kıyılarına sığınır. Aeneas, yorgun ve perişan yoldaşlarını bu sözlerle teselli eder. Daha önce Troya'nın düşüşünde çok daha ağır acılar yaşadıklarını hatırlatarak onlara umut vermeye çalışır; gelecekteki Latium seferi ve Roma'nın kuruluşu öncesinde bu, onun liderlik tarzının ilk örneklerinden biridir.