“Son gün geldi ve Dardanya'nın kaçınılmaz vakti.”

Bu dize, Truva'nın düşüşünü ilan eden bir cümledir. 'Son gün' ifadesi, bir halkın ve bir şehrin varlığının sona erdiği anı belirtir. 'Kaçınılmaz vakit' tamlaması ise kaderin ağırlığını vurgular: Olacak olan artık olmuştur, geri dönüş yoktur. Dardanya, Truva'nın ve Troya halkının bir diğer adıdır; böylece söz yalnızca bir şehirden değil, bir bütün bir halkın yazgısından bahseder.

Virgil burada kader anlayışını açık biçimde işler. Truva'nın düşüşü, savaşın kazanılıp kaybedilmesinden öte, tanrıların ve kaderin belirlediği bir sonuçtur. Bu nedenle sözde bir isyan değil, bir teslimiyet ve acı bir farkındalık hissedilir. Yıkımın büyüklüğü, evrensel ve kaçınılmaz bir olay olarak sunulur; Truva yalnızca bir savaşı değil, bir çağın kapanışını simgeler.

Bugün bu ifade, bitişlerin ve büyük kayıpların kaçınılmazlığını anlatmak için kullanılabilir. İnsan, bazı sonların kendi elinde olmadığını, onları yalnızca kabullenebileceğini hissettiğinde bu sözdeki duyguyu yaşar. Virgil, yıkımı bireysel bir acıdan çıkarıp bir yazgı olarak anlatmayı başarır.

Virgil'in Aeneis adlı eserinin ikinci kitabında, Truva'nın düştüğü gece rahip Panthus, Aeneas'a kentin sonunun geldiğini söyler. Bu sözler onun Aeneas'a yaptığı konuşmanın bir parçasıdır ve Truva'nın yıkımının kesinleştiğini bildirir.