“Şüphe pek hoş bir durum değildir, ama kesin inanç gülünç bir durumdur. Doğa Sistemi'nde en çok isyan ettiren şey (unla yılan balığı yapma yönteminden sonra), bir Tanrı'nın olmadığına, bunun imkânsızlığını kanıtlamaya bile çalışmadan karar verme cüretidir.”

Voltaire bu sözünde, insanın bilgiyle kurduğu ilişkide iki uç tutumu karşılaştırır: şüphe ve mutlak kesinlik. Şüphe rahatsız edicidir; çünkü insanı belirsizlik içinde bırakır ve zihinsel bir huzursuzluk yaratır. Ancak bu huzursuzluk, düşüncenin canlı kalmasını sağlayan bir dürüstlüktür. Buna karşılık kesin inanç, özellikle de yeterli kanıt olmadan benimsenen mutlak yargılar, insanı gülünç duruma düşürür. Voltaire'in asıl eleştirisi, ateist bir eser olan "Doğa Sistemi"nin yazarına yöneliktir: Ona göre bu metin, Tanrı'nın var olmadığını ilan ederken bunu felsefi bir kanıtlama olmaksızın yapar.

Voltaire burada yalnızca ateizmi değil, her türlü dogmatik kesinliği eleştirir. Ona göre ne Tanrı'nın varlığını ne de yokluğunu kesin olarak kanıtlamak kolaydır. Bu yüzden sağlam bir düşünsel tutum, kanıtlanmamış inançlara karşı mesafeli durmayı gerektirir. Söz, bugün de bilgi iddialarının temellendirilmesi gerektiğine dair önemli bir uyarıdır. "Unla yılan balığı yapma" gibi alaycı bir ifade kullanması, Voltaire'in sert eleştiriyi mizahla birleştiren üslubunun tipik bir örneğidir.