Ünlü söz
“Bırak yüreğin herkesin acısı ve sıkıntısı için dertlensin, elin de kesenle orantılı olarak versin; her zaman dul kadının verdiği kuruşun değerini hatırla. Ama şunu da bil ki, isteyen herkes sadakayı hak etmez; yine de hepsi araştırılmaya değerdir; yoksa gerçekten hak eden zarar görebilir.”
— George Washington (1732 – 1799)
İngilizce aslı
Let your heart feel for the affliction, and distresses of every one—and let your hand give, in proportion to your purse—remembering always, the estimation of the Widows mite. But, that it is not every one who asketh, that deserveth charity; all however are worthy of the enquiry—or the deserving may suffer.
Ne anlatıyor?
Washington bu sözünde merhametli olmayı öğütlerken aynı zamanda yardımın gelişigüzel değil, düşünülerek yapılması gerektiğini vurgular. "Dul kadının verdiği kuruş" ifadesi, İncil'deki (Markos 12:41-44) yoksul bir dul kadının tapınağa az para vermesinin, zenginlerin büyük bağışlarından daha değerli sayıldığı hikâyeye göndermedir. Washington bunu kullanarak önemli olanın verilen miktar değil, verenin niyeti ve fedakârlığı olduğunu anlatır.
Sözün ikinci kısmı, iyilik yapmanın yalnızca duygusal bir tepki olmaması gerektiğini öne sürer: Her isteyen kişi gerçekten yardımı hak etmemektedir. Ancak Washington bu noktada bir denge kurar: Kişiyi yalnızca ilk izlenime göre reddetmek de yanlıştır; çünkü bu durumda gerçekten ihtiyaç sahibi olan kişiler yardımsız kalabilir. Bu nedenle her talep, hızlıca reddedilmek yerine dikkatle araştırılmalıdır.
Bu ifade, hayırseverlikle sağduyuyu birleştiren bir ahlak anlayışını yansıtır. Washington, merhametin sınırsız bir duygu olması gerektiğini ama onu hayata geçirmenin akıl ve özen gerektirdiğini savunur. Bugün de yardım kuruluşları ya da bireysel bağışçılar için geçerli olan temel bir ilkeye işaret eder: iyilik yapmak, körü körüne vermek değil; gerçek ihtiyacı bulup ona uygun karşılık vermektir.
Hangi bağlamda söylendi?
Bu söz, Washington'un yeğeni Bushrod Washington'a 15 Ocak 1783'te yazdığı mektuptan alınmıştır. Washington, genç yeğenine hayır yapmanın gerekliliğini ve bunu yaparken ölçülü ve dikkatli olmanın önemini anlatmaktadır.
Kaynak
- Eser: 1780s
- Künye: Letter to Bushrod Washington (15 January 1783)
- Kaynak bağlantısı: https://en.wikiquote.org/wiki/George_Washington
- Özgün metin lisansı: CC BY-SA 4.0 — Wikiquote
Türkçe çeviri ve yorum 2W’nin özgün çalışmasıdır; yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır. Hata görürseniz bize bildirin.
Konular
İlgili sözler
“General, Amerikan ordusunda şimdiye kadar pek bilinmeyen bir kusur olan ahmakça ve kötü niyetli küfür ve lanetleme alışkanlığının moda haline geldiğini öğrenmekten üzüntü duymuştur; subayların, örnek olarak ve nüfuzlarını kullanarak bunu engellemeye çalışacaklarını ve hem onların hem de erlerin, eğer tanrısızlık ve budalalıkla göklerin lütfunu aşağılarsak, silahlarımızın göklerin bereketine nail olması için pek az ümit besleyebileceğimizi düşünmelerini umar; buna ek olarak, hiçbir tahrik olmaksızın yapılan bu kadar aşağılık ve bayağı bir kusuru, akıl ve itibar sahibi her insan kerih görür ve küçümser.”
— George Washington (1732 – 1799)
“Erdemin ya da ahlakın halk yönetiminin zorunlu bir kaynağı olduğu esas itibarıyla doğrudur. Bu kural, gerçekten de az ya da çok güçle her tür özgür yönetime uzanır.”
— George Washington (1732 – 1799)
“Güzel tüylerin güzel kuşlar etmediği gibi, güzel giysilerin de güzel insanlar etmediğini düşünmeyin; sade ve zarif bir kıyafet, sağduyulu ve anlayışlı kişilerin gözünde dantel ve işlemeden daha fazla hayranlık uyandırır ve daha fazla itibar kazandırır.”
— George Washington (1732 – 1799)
“Herkese karşı nazik ol, ancak çok az kişiyle samimi ol; o az kişiyi de güvenini vermeden önce iyice sına; gerçek dostluk yavaş büyüyen bir bitkidir ve bu adı hak etmeden önce talihsizliğin sarsıntılarını geçirmeli ve bunlara dayanmalıdır.”
— George Washington (1732 – 1799)
“General, her subay ve erin, ülkesinin en değerli haklarını ve özgürlüklerini savunan bir Hıristiyan askere yakışır biçimde yaşamaya ve davranmaya çalışacağını umar ve buna güvenir.”
— George Washington (1732 – 1799)
“Fazlalıkları satamam, çünkü insan türünde yapılan bu ticarete ilkece karşıyım. Onları kiralamak neredeyse aynı derecede kötü, çünkü aileler içinde kârlı bir şekilde yerleştirilemezler ve aileleri dağıtmaktan tiksinirim. O hâlde ne yapmalı? Bir şeyler yapılmalı, yoksa mahvolurum; çünkü son dört yıl içinde satılan topraklardan alınan bütün para (ekinler ve kiralardan elde ettiklerime ek olarak) elli bin doları bulduğu hâlde beni güçlükle ayakta tutabildi.”
— George Washington (1732 – 1799)