“Kâğıt para, sizin eyaletinizde de her zaman yapacağı etkiyi yapmıştır: ticareti mahvetmek, dürüst insanları ezmek ve her türlü dolandırıcılığa ve adaletsizliğe kapı açmak.”

Washington bu sözünde, itibari değere dayalı kâğıt paraya duyduğu güvensizliği güçlü bir dille ifade eder. Ona göre kâğıt para, yalnızca ekonomik bir araç değil, aynı zamanda ahlaki bir risktir. İlk etkisi ticareti bozmak olarak tanımlanır; değeri istikrarsız olan para, alım satım ilişkilerini güvenilmez hale getirir. İkinci olarak, dürüst insanların zarar gördüğünü söyler: Ellerindeki paranın değeri düştüğünde, sözüne ve emeğine sadık olanlar bedel öder. Üçüncü sonuç ise, kâğıt paranın dolandırıcılık ve adaletsizlik için bir kapı açmasıdır; çünkü istikrarsız para, spekülasyona ve kötü niyetli kazançlara zemin hazırlar.

Washington'ın bu görüşleri, on sekizinci yüzyıl sonlarında Amerikan eyaletlerinde yaşanan enflasyon deneyimleriyle yakından ilgilidir. Savaş sırasında ve sonrasında basılan kâğıt paraların değer kaybı, birçok tüccar ve mülk sahibi için ciddi kayıplara yol açmıştı. Washington, güçlü bir merkezi hükûmetin ve sağlam para politikasının, yeni cumhuriyetin ekonomik düzeni için zorunlu olduğunu düşünüyordu.

Söz, günümüzde de para politikasının güven ve istikrar üzerindeki etkisine dair bir uyarı olarak okunabilir. Washington burada yalnızca ekonomik bir tespit yapmaz; paranın değerindeki belirsizliğin toplumdaki ahlaki bağları nasıl zayıflatabileceğine de işaret eder.

Washington bu sözleri, 9 Ocak 1787 tarihinde Rhode Islandlı siyasetçi Jabez Bowen'a yazdığı mektupta dile getirmiştir. Rhode Island, o dönemde kâğıt para basımı ve borçları hafifletme politikaları nedeniyle eleştirilen bir eyaletti. Washington, mektupta eyaletin para politikasının ticaret ve güven üzerindeki olumsuz sonuçlarından duyduğu endişeyi ifade etmektedir. Bu yazışma, Washington'ın 1787 yazında Philadelphia'daki Anayasa Konvansiyonu'ndan hemen önce güçlü bir merkezi hükûmet ve istikrarlı para düzeni yönündeki düşüncelerini ortaya koyan kaynaklardan biridir.