“Antik dünyanın kapısının üzerine 'Kendini bil' yazılmıştı. Yeni dünyanın kapısının üzerine 'Kendin ol' yazılacaktır.”

Bu söz, antik çağın ahlaki ve felsefi buyruğu ile modern çağın bireysellik ideali arasında bilinçli bir karşıtlık kurar. 'Kendini bil', Delphoi tapınağındaki kehanet yazıtına gönderme yapar ve insanın kendi sınırlarını, yerini ve doğasını tanımasını ister. Wilde ise bunu daha ileriye taşıyarak 'Kendin ol' buyruğunu önerir.

Wilde için 'kendini bilmek' yeterli değildir; asıl olan, kişinin özgün varoluşunu gerçekleştirmesidir. 'Kendin ol' ifadesi, toplumsal normların ve beklentilerin ötesinde, bireyin kendi arzularını, estetik duyarlılıklarını ve potansiyelini yaşamasını salık verir. Bu, onun bireycilik anlayışının veciz bir özetidir.

Bugün bu söz, otantiklik arayışının ve kendini gerçekleştirme idealinin erken bir örneği olarak okunabilir. Wilde, yeni bir uygarlık anlayışının merkezine bilgiyi değil, bireysel varoluşu koyar.

Wilde, 1891'de yayımlanan 'The Soul of Man Under Socialism' denemesinde, bireyselliğin toplumsal baskıdan kurtuluşu temasını işlerken bu sözü söyler. Deneme, bireyin kendini gerçekleştirmesini modern çağın temel hedefi olarak sunar.