“Aşkın gizemi, ölümün gizeminden daha büyüktür.”

Wilde bu sözünde aşkı ve ölümü iki büyük insanlık gizemi olarak karşı karşıya getirir. Ölüm, yaşamın kaçınılmaz sonu ve bilinmezliğin kaynağıdır; buna rağmen Wilde, aşkın gizeminin ondan daha büyük olduğunu söyler. Bunun nedeni, ölümün bir son olmasına karşın aşkın yaşamın tam ortasında, akıl ve iradeyle her zaman açıklanamayan bir güç olarak var olmasıdır. Aşk, insanı hem en yüksek sevince hem de en derin acıya götürebilir; bu yüzden kavranması ve çözülmesi daha zor bir sır olarak görünür.

Sözün geçtiği Salomé oyununda aşk, yıkıcı ve saplantılı bir güç olarak işlenir. Aşkın büyüklüğü burada yalnızca mutluluk veren yanıyla değil, insanı kendi sınırlarının ötesine taşıyan, kimi zaman da tahrip eden karanlık yönüyle anlaşılır. Wilde için aşk, ölümün bile ötesine uzanan bir arzu ve anlam arayışıdır.

Bugün bu düşünce, aşkın insan deneyimindeki yerini ve yaşamı anlamlandırma gücünü ifade eden evrensel bir gözlem olarak okunabilir.

Bu söz, Wilde'ın Fransızca yazdığı ve ilk kez 1893'te yayımlanan tek perdelik oyunu "Salomé"de geçer. Oyun, Kral Herod'un üvey kızı Salomé'nin Vaftizci Yahya'ya duyduğu saplantılı aşkı ve bu aşkın yol açtığı ölümü işler. Aşk ve ölümün iç içe geçtiği oyun, Wilde'ın çöküşçü (dekadan) edebiyat anlayışının en belirgin örneklerindendir. Oyunun özgün dili olan Fransızca söz, yapıtın atmosferini ve temel izleklerini yansıtır.