“Azıcık samimiyet tehlikeli bir şeydir; çokça samimiyet ise kesinlikle ölümcüldür.”

Bu söz, Wilde'a özgü paradoksal nüktedanlığın tipik bir örneğidir. Wilde, samimiyeti ahlaki bir erdem olarak yücelten yaygın anlayışı alaya alır. 'Azıcık samimiyet'in tehlikeli olması, onun yarım yamalak dürüstlüğün insanı zor durumda bırakabileceğini, yanlış anlaşılmalara ve kırgınlıklara yol açabileceğini ima eder. Kişi ne tam dürüsttür ne de tam bir oyun oynar; bu belirsizlik en riskli durumdur.

'Çokça samimiyet'in ölümcül olması ise daha da ironiktir. Wilde'a göre toplumsal yaşam, incelik, oyun ve kurgu üzerine kuruludur; katıksız bir dürüstlük bu düzeni sarsar, ilişkileri çıplak ve katlanılmaz hale getirir. Söz, mutlak samimiyetin hem sosyal hem kişisel açıdan yıkıcı olabileceğini öne sürer. Elbette burada Wilde'ın amacı ahlaki bir reçete sunmak değil, samimiyet kavramını düşünmeye ve toplumsal ikiyüzlülüğü hicvetmeye davet etmektir.

Sözün gücü, samimiyeti koşulsuz bir erdem sayan anlayışı tersine çevirmesindedir. Bugün de dürüstlüğün dozu, toplumsal maskeler ve nezaket üzerine yapılan tartışmalarda bu ifade, kışkırtıcı bir başlangıç noktası olarak işlev görür.