“Bir aristokraside her zaman akıldan çok gösteriş vardır.”

Wilde bu sözde "brass" sözcüğünü iki anlamıyla birden kullanarak nükteli bir eleştiri yapar. İngilizcede "brass" hem pirinç, yani parlak ama ucuz bir metali hem de argo olarak cüretkârlığı, yüzsüzlüğü ve gösterişi ifade eder. Buna karşılık "brains" akıl ve zekâyı temsil eder. Wilde, aristokraside zekâdan çok dış görünüşün, soyluluk iddiasının ve cüretkâr tavırların hüküm sürdüğünü ima eder.

Bu eleştiri, Wilde'ın toplumsal sınıflara ve yerleşik ayrıcalıklara mesafeli bakışının bir parçasıdır. Kendisi de İngiliz yüksek sosyetesinin içinde yaşamış biri olarak, aristokrasinin saygınlığının çoğu zaman gerçek bir yetenek ya da erdemden değil, parlak yüzeylerden ve gösterişli davranışlardan kaynaklandığını gözlemlemiştir. Söz, soyluluğun doğuştan gelen üstünlük iddiasını alaya alırken, zekâ ve yeteneğin sınıf ayrımı tanımadığı fikrini de sezdirir. Wilde'ın bu tür paradoksları, toplumsal eleştiriyi güldürürken yapma ustalığının tipik bir örneğidir.

Bu söz, Oscar Wilde'ın 1880 tarihli oyunu "Vera; or, The Nihilists" içinden alınmıştır. Oyun, Çarlık Rusyası'nın aristokratik çevrelerinde geçer ve yönetici sınıfın yozlaşmasını işler. Wilde'ın bu bağlamda aristokrasiye yönelttiği alaycı gözlem, oyunun devrimci atmosferiyle de uyumludur.