“Bugünlerde hepimiz o kadar parasızız ki, ödenmesi hoş olan tek şey iltifatlar. Ödeyebildiğimiz tek şey onlar zaten.”

Bu söz, Wilde'ın kelime oyunlarına dayanan tipik bir nüktesidir. İngilizcede "pay" fiili hem "para ödemek" hem de "iltifat etmek" anlamına gelir (örneğin "pay a compliment"). Wilde bu ikili anlamı kullanarak, maddi sıkıntı içindeki insanların bile karşılıksız verebilecekleri tek şeyin iltifat olduğunu söyler: İltifat etmenin maliyeti yoktur, ama sosyal bir değer taşır.

Sözün arkasında, dönemin aristokrat ve burjuva çevrelerinde para konusundaki sıkıntının yaygınlığına dair bir gönderme de vardır. Wilde, ekonomik darboğazın içinde bile insan ilişkilerinin nezaket ve övgü temelinde sürdürülebildiğini, dahası bunun belki de en dürüst alışveriş olduğunu ima eder. Çünkü iltifat, somut bir yükümlülük getirmez, ama muhatabı memnun etme gücüne sahiptir. Wilde'ın mizahında sıkça görüldüğü gibi, yüzeydeki zarafetin altında toplumsal bir hiciv yatar: Gerçek servetin yerini sözcüklerin aldığı bir dünyada, iltifat en güvenli para birimidir.