“Dürüst vergi mükellefi ile sağlıklı ailesi, filozofun kubbe gibi alnına kuşkusuz sık sık alayla bakmış ve altında uzanan manzaranın tuhaf görünümüne gülmüştür. Onun kim olduğunu gerçekten bilselerdi, titrerlerdi. Çünkü Chuang Tsǔ yaşamını, büyük Eylemsizlik öğretisini yaymaya ve her şeyin yararsızlığını göstermeye adamıştı.”

Bu pasajda Wilde, sıradan ve pratik yaşamla filozofun bakışı arasındaki uçurumu anlatıyor. "Dürüst vergi mükellefi" ifadesi, toplumsal düzenin merkezinde yer alan, her şeyi yarar ve verimlilik açısından değerlendiren ortalama insanı simgeler. Bu insan, filozofun dış görünüşüne ve düşüncelerine uzaktan bakarak onu alay konusu yapar; oysa filozofun asıl gücü, bu dar yararcı bakışın tamamen dışında durmasındadır. Chuang Tsǔ'nun Eylemsizlik öğretisi, doğal akışa uyum ve zorlamadan uzak bir yaşamı anlatır; yararsızlık vurgusu ise pratik değer ölçütlerinin kendisini sorgular.

Söz, bugünün okuruna farklı yaşam biçimlerinin ve düşünce tarzlarının ilk bakışta anlaşılmaz ya da yararsız görünebileceğini hatırlatır. Wilde, toplumun alay ettiği şeyin çoğu zaman kendi kavrayış sınırlarının dışında kalan derin bir hakikat olabileceğini ima eder. Filozofun yararsızlık öğretisi, yalnızca tembellik ya da kayıtsızlık değil; aynı zamanda verimlilik baskısına karşı bir özgürlük arayışıdır.