“Günümüzde her büyük adamın müritleri vardır ve biyografiyi yazan her zaman Judas'tır.”

Wilde, bir büyük adamın çevresinde toplananların, yani onu izleyenlerin, zamanla ona en büyük ihaneti eden kişiler olabileceğine işaret ediyor. Hristiyanlık geleneğinden alınan Judas (Yahuda) figürü, İsa'nın en yakın öğrencilerinden biri olmasına rağmen ona ihanet eden kişidir. Wilde bu örneği kullanarak, büyük insanların yaşam öykülerinin genellikle onları en yakından tanıyanlar tarafından değil, onlara ihanet eden veya onları yanlış anlayan kişiler tarafından yazıldığını söylüyor. Sözün altında yatan düşünce, biyografilerin tarafsız olma iddiasına karşı duyulan güvensizliktir; bir biyografi yazarı, öznesine karşı duyduğu kızgınlık ya da hayal kırıklığı nedeniyle portreyi çarpıtabilir. Aynı zamanda Wilde'ın nüktedan, karamsar ama zekice kurgulanmış üslubunun da iyi bir örneğidir.

Wilde'ın "The Critic as Artist" (Eleştirmen Sanatçı Olarak) denemesinden alınmıştır. Eser, 1891'de yayımlanan "Intentions" (Niyetler) adlı deneme derlemesinin parçasıdır.