“Hepimiz çukurdayız, ama bazılarımız yıldızlara bakıyor.”

Bu söz, Wilde'ın en ünlü ve en çok alıntılanan ifadelerinden biridir. 'Çukur' imgesi, insanlığın ortak kusurlarını, sınırlılıklarını, sefaletini ya da ahlaki zayıflıklarını simgeler. Wilde, kimseyi bu durumun dışında tutmaz; hepimiz aynı çukurdayız. Ancak asıl fark, bazılarının bakışlarını yukarı, yıldızlara çevirmesidir. Yıldızlar, ideal, güzellik, umut ve hayal gibi yüksek değerleri temsil eder.

Sözün gücü, umutsuzluk ile umudu aynı cümlede birleştirmesinden gelir. Kurtuluş ya da üstünlük, çukurdan çıkmakta değil; içinde bulunulan koşullara rağmen güzele, yüceye ve ideale yönelme becerisindedir. Bu, Wilde'ın estetizminin özüdür: Hayat ne kadar kusurlu olursa olsun, insan onu güzellik ve ideallerle dönüştürebilir.

Lord Darlington karakterinin ağzından çıkan bu söz, oyunun ahlakçılığına incelikli bir karşı duruş sergiler. Bugün de sıkıntı, kriz ya da umutsuzluk anlarında insanın bakış açısını korumasının önemini vurgulayan evrensel bir metafor olarak yaşamaya devam eder.

Söz, Lady Windermere's Fan (1892) adlı oyunun III. perdesinde Lord Darlington tarafından söylenir. Lord Darlington, oyun boyunca ahlakçı toplumun sert yargılarına karşı daha hoşgörülü ve estetik bir duruş sergileyen bir karakterdir. Wilde, en derin felsefi gözlemlerini çoğu zaman bu tür zarif ve nükteli diyaloglarla aktarır.