“İlk kadehten sonra her şeyi olmasını istediğiniz gibi görürsünüz. İkinci kadehten sonra her şeyi olmadığı gibi görürsünüz. Sonunda her şeyi gerçekte olduğu gibi görürsünüz ve bu, dünyadaki en korkunç şeydir.”

Wilde burada içki deneyimini kademelere ayırarak insanın gerçeklikle kurduğu ilişkiyi anlatır. İlk aşama, arzuların gerçekliğin yerine geçtiği yanılsamalı bir mutluluk halidir. İkinci aşamada algı iyice bozulur; kişi artık ne olduğunu değil, gerçekte olmayanı görür. Üçüncü aşamadaysa alkolün uyuşturucu etkisi kalkar ve her şey çıplak haliyle belirir. Wilde'a göre asıl korkunç olan, bu son aşamadır; çünkü insan kendini ve dünyayı süssüz, acımasız gerçekliğiyle görür.

Sözün ironik yapısı, içkinin bir kaçış aracı olduğu kadar bir farkındalık deneyimine de dönüşebileceğini gösterir. Wilde için gerçek, çoğu zaman insanın taşıyamayacağı kadar ağır olabilir; bu yüzden insan yanılsamalara sığınır. Ancak sonunda gerçeklik kendini dayatır. Bu gözlem, Wilde'ın zevk ve acı, yanılsama ve hakikat arasındaki gerilime duyduğu ilginin tipik bir örneğidir.

Bu söz, Wilde'ın absinthe hakkında söylediği bir yorum olarak aktarılır. Ada Leverson'ın 1930'da yayımlanan "Letters to the Sphinx from Oscar Wilde: With Reminiscences of the Author" adlı kitabında alıntılanmıştır. Absinthe, 19. yüzyıl sonlarında Paris ve Londra'nın edebiyat ve sanat çevrelerinde yaygın biçimde tüketilen ve zihinsel etkileriyle ünlenen bir içkiydi.