“Nihai ifşaat şudur ki, yalan söylemek, güzel ve gerçek olmayan şeyler anlatmak, sanatın asıl amacıdır.”

Wilde burada "yalan" sözcüğünü kasıtlı olarak kışkırtıcı bir anlamda kullanır. Onun sözünü ettiği yalan, ahlaki bir kusur ya da aldatma değil; hayal gücünün, kurgunun ve estetik yaratının ta kendisidir. Ona göre sanat, olguları olduğu gibi aktarmakla yükümlü değildir; aksine, doğru olmayan ama güzel olan şeyler uydurarak hayatın sıradanlığından ve katılığından bir kaçış sunar. "Nihai ifşaat" ifadesi ise bu düşüncenin gizlenmiş değil, açıkça kabul edilmesi gereken bir hakikat olduğunu vurgular.

Bu söz, Wilde'ın estetizminin özünü taşır. O, sanatı fayda, ahlak dersi ya da doğruluk kaygısıyla sınırlayan yaklaşımlara itiraz eder. Sanatın kendi dünyasını kurma hakkı vardır ve bu dünya, gündelik doğrularla değil, güzellik ve hayal gücüyle değerlendirilmelidir. Bugünün okuru için bu düşünce, edebiyatın ve daha geniş anlamda sanatın özgürleştirici yanını hatırlatır. Gerçekliği yalnızca belgelemek değil, ona alternatifler yaratmak da sanatın en güçlü işlevlerinden biridir.