“Sanırım bütün çekici insanlar şımartılmıştır. Çekiciliklerinin sırrı budur.”

Wilde bu sözünde 'şımartılmış olmak' kavramını olumsuz bir özellik olmaktan çıkarıp çekiciliğin kaynağı olarak yeniden tanımlar. Şımartılmış insanlar, kurallara ve başkalarının beklentilerine göre değil, kendi arzularına göre davranmaya alışmış kişilerdir. Bu davranış biçimi onlara doğal bir kendine güven ve rahatlık kazandırır; başkalarının onayını arama ihtiyacı duymazlar. Wilde'a göre insanları cezbeden şey tam da bu umursamaz özgüvendir.

Söz aynı zamanda Wilde'ın ahlaki uzlaşımlara karşı mesafeli duruşunu da yansıtır. Toplumun 'şımarıklık' olarak adlandırıp yerdiği şey, Wilde'ın estetik dünyasında bir erdem haline gelir. Bu tersine çevirme, onun sıkça kullandığı bir üsluptur: Yerleşik yargıları alır, onları ters yüz ederek okuru düşünmeye zorlar. Bugünden bakıldığında söz, çekiciliğin sıklıkla bir tür kuralsızlık ve kendini merkeze alma becerisiyle ilişkili olduğunu ima eder; ancak bunu ciddi bir ahlaki iddia olarak değil, zarif bir kışkırtma olarak sunar.