“Sıradan iyilik standardına göre iyi olmak, açıkça görülüyor ki, oldukça kolaydır. Sadece bir miktar adi bir korku, bir miktar imgesel düşünce eksikliği ve orta sınıf saygınlığına yönelik bayağı bir tutku gerektirir.”

Wilde bu sözde toplumun yaygın iyilik anlayışını küçümseyen bir bakışla ele alır. Ona göre sıradan ölçülerle "iyi" olmak erdemli bir çaba değil, korkaklık, hayal gücünden yoksunluk ve burjuva saygınlığına duyulan düşkünlüğün bir sonucudur. Bu tür bir iyilik, ahlaki derinlikten çok toplumsal onay arzusundan doğar.

Wilde'ın düşünce dünyasında gerçek bireysellik, kalabalığın benimsediği hazır ahlak kalıplarını sorgulamaktan geçer. O, hayal gücünü ve estetik duyarlılığı ahlaki sıradanlığın karşısına koyar. "İyi" görünmek ile gerçekten incelikli, düşünen ve özgür bir insan olmak arasında büyük fark olduğunu ima eder.

Bugün okura, toplumsal beklentilere uymanın gerçek bir ahlaki başarı sayılıp sayılmayacağını ve erdemin korku ya da onay arayışından ne kadar bağımsız olabileceğini sorgulatır. Söz, aynı zamanda Wilde'ın ironi yüklü toplum eleştirisinin tipik bir örneğidir.