“Tarihi okumuş herkesin gözünde itaatsizlik, insanın asıl erdemidir. İlerleme itaatsizlik sayesinde, itaatsizlik ve başkaldırı sayesinde gerçekleşmiştir.”

Wilde, itaatsizliği yalnızca bir tepki değil, insanlığın ilerlemesini sağlayan temel bir erdem olarak tanımlar. Ona göre tarih, yerleşik kurallara, geleneklere ve otoriteye boyun eğmeyenlerin açtığı yollarla ilerler. Bu fikir, Aydınlanma'dan itibaren gelişen bireysel haklar ve özgürlük düşüncesiyle de bağlantılıdır. Wilde'ın çerçevesinde itaatsizlik, bilinçli bir ahlaki seçimdir; bireyin kendi vicdanına ve aklına uymayan buyruklara direnmesini ifade eder. Başkaldırı ise bu direnişin toplumsal düzeyde görünür hâle gelmesidir. Wilde böylece, uyumu ve itaati yücelten Viktorya dönemi ahlak anlayışının karşısına, yaratıcı ve dönüştürücü bir isyan etiği koyar.

Bu pasaj, Oscar Wilde'ın 1891 tarihli 'The Soul of Man Under Socialism' (Sosyalizmde İnsan Ruhu) adlı denemesinde yer alır. Wilde bu eserde, bireysel özgürlüğü ve toplumun buyurgan kurallarına karşı çıkışı savunur.