“Tehlikeli olmayan bir fikir, fikir olarak adlandırılmaya bile değmez.”

Wilde bu özdeyişte düşüncenin doğasına dair kışkırtıcı bir ölçüt koyar: Bir fikrin değeri, yerleşik kabulleri sarsabilme gücüyle ölçülür. Ona göre herkesin kolayca benimsediği, kimseyi rahatsız etmeyen, mevcut düzeni sorgulatmayan düşünceler aslında düşünce sayılmaz; onlar ancak alışkanlıkların ya da basmakalıp kanıların tekrarıdır. "Tehlikeli" sözcüğü burada fiziksel bir tehdidi değil, zihinsel konforu bozma kapasitesini ima eder. Wilde'ın estet ve aykırı kişiliğiyle de uyumlu olan bu bakış, sanatta ve düşüncede sıradanlığı değil, sarsıcı yeniliği yüceltir.

Bu söz, Viktorya dönemi İngiltere'sinin ahlakçı ve uzlaşmacı atmosferine karşı bir başkaldırı niteliği taşır. Wilde için gerçek fikir, rahatsız edici olmalıdır; çünkü insanı düşünmeye zorlayan şey tam da bu rahatsızlıktır. Bugün de bu ifade, konformizme, sansüre veya düşünceyi güvenli sınırlara hapsetme eğilimine karşı bir uyarı olarak okunabilir.

Bu söz, Alvin Redman tarafından derlenen ve Wilde'ın çeşitli eserlerinden, mektuplarından ve konuşmalarından özdeyişlerini bir araya getiren 1954 tarihli "The Epigrams of Oscar Wilde" adlı derlemede yer alır. Bu tür epigramlar Wilde'ın özellikle denemelerinde ve diyaloglarında kullandığı, yerleşik değerleri tersyüz eden paradoksal üslubun tipik örneklerindendir.